Belangrijke personen in de verlichting

 Baruch Spinoza

Baruch Spinoza was een joodse filosoof. Onder de natuurfilosofen is hij iemand die hard ontkende over openbaring of profetie en geen andere verklaring accepteerde dan die gebaseerd op de rede. Hij stelde dat de Bijbelse profeten gewone mensen waren met een uitzonderlijke verbeeldingskracht die niet namens God spraken. Spinoza ontwikkelde een filosofie waarin theologie geen rol speelde en ongeacht welke religie gepast is. Hij stelde dat God en natuur hetzelfde zijn en dat inzicht in de natuur ook de kennis van het goddelijke verhoogt. Zijn boeken waren tweehonderd jaar lang verboden in Europa, omdat zijn historische Bijbelkritiek zou leiden tot atheïsme en fatalisme. Als politiek denker vond hij dat de macht van de staat nooit aan een enkeling toevertrouwd mocht worden, omdat daar misbruik van gemaakt zou worden. Vanwege zijn grondige kennis van het Hebreeuwse idioom is Spinoza van belang geweest voor de Bijbelwetenschap.

Voltaire

Voltaire is de schrijversnaam van de Fransman François-Marie Arouet. Het is een anagram van Arouet l.j. Voltaire was de schrijver die de ideeën van de Verlichting het meest spitsvondig onder woorden bracht. Zijn haat en spotzucht golden vooral de kerk, die hij beschouwde als de grootste belemmering voor de vooruitgang. Hij noemde de Bijbel een stompzinnig samenraapsel van waardeloze verhalen en de kerkvaders zoals Ambrosius en Hieronymus domme en onnozele lieden. Vele van zijn werken werden dan ook door de kerk verboden en in het openbaar verbrand.

 Voltaire was een typisch burger uit de 18e eeuw, met een sterk aristocratische houding, voor wie het gewone volk niet telde.

Charles de Montesquieu

Charles de Montesquieu erfde de naam van zijn oom. De politiek filosoof publiceert gedurende zijn leven diverse werken. In 1721 publiceert hij Lettres persanes, een satirisch verhaal waarin twee Perzische broers, Usbek en Rica, reizend door Frankrijk brieven aan elkaar schrijven. Door de brieven heen schetst Montesquieu een beeld van het soms barbaarse Franse leven, gezien vanuit het perspectief van een buitenstaander. Het werk wordt in 1721 anoniem gepubliceerd in Amsterdam en wordt wel gezien als een eerste stap richting de gedachte van de Verlichting, omdat er voor een van de eerste keren kritiek geuit wordt op de wijze waarop Frankrijk bestuurd wordt. Hij dacht ook aan een land met trias politica, alleen vond hij dat het moest worden bestuurd door meerdere mensen in plaats van kleine groepen van adelen en geestelijken .