Begin van de verlichting

Als beginjaar van het Verlichtingstijdperk wordt vaak 1687 aangewezen, het jaar waarin Isaac de Mathematische principes van de natuurfilosofie verscheen. Hierin introduceerde Newton de bewijsbare wetenschap. Het theoretisch verklaren van verschijnselen was niet meer genoeg. De uitkomsten van de oude methodes van waarneming en generalisatie, moesten nu aangetoond worden met proefnemingen en metingen om geloofd te worden. Naast het belang van deze nieuwe benadering, was ook de inhoud van Newtons werk een stap op weg naar het Verlichte wereldbeeld. Newton vond een verklaring voor de bewegingen van het zonnestelsel. Het optreden van die bewegingen was al bekend door Johannes Kepler, maar Newton ontdekte de oorzaak en legde die vast in een wet. Die wet was zo universeel dat hij net zo goed toegepast kon worden op hele planeten als op een vallende appel.